Two days to go....

Na honderden kangaroos, 2 slangen en een Walvishaai. Na goon te hebben leren drinken, 6x in een vliegtuig te hebben gezeten, 3 fantastische roadtrips, 1 skydive, na 11 uur in een bus te hebben gezeten en op de kaart nog geen zichtbare afstand te hebben gemaakt, na met een kalf te hebben geworsteld, voor het eerst lopende band werk te hebben gedaan( waardoor het erg duidelijk werd waarom men studeerd), na twee weken lang alleen maar naar een rolingstone cd te hebben geluisterd, door de mangrove met een speer achter krabben aan te hebben gezeten, na een kerstmis helaas niet in de zon, maar gelukkig wel in Sydney, na meerdere keren in te zijn gemaakt door aussies tijdens een potje pool, na 8233 foto's, na uren te hebben gereden zonder een andere auto tegen te komen, na ongekend veel pasta/rijst/noodles en na meesteressen te zijn geworden in de kunst van het stapelbed-in-klimmen is het dan toch tijd om australie te verlaten en het backpacker zijn (tijdelijk) op te geven.... *snik*

De negen maanden zijn toch zeker veel te snel om en australie is gewoon een te groot land om een 1x te bezichtigen en wekt het idee dat we naar huis gaan toch wel dubbele gevoelens op. We zijn super benieuwd naar Indonesie en kunnen niet wachten om pap en mam weer te zien!! Gezellig met vrienden thuis weer eens uit te gaan, op dinsdagmiddag bij oma te gaan eten, lekker in je eigen bed te slapen en een kledingkast in plaats van je backpack. Je mist ook hele vreemde dingen zoals lekker op je fiets ergens naar toe gaan, precies weten in welke winkel je een bepaald iets kan kopen en om de een of andere reden verlangt elke nederlandse backpacker naar frikandel, kroket of kaassoufle. Ook moeten we bekennen dat we niet kunnen wachten tot sinterklaas, kerst en oud&nieuw!

Maar dit backpacken heeft wel iets, Australie heeft zoveel te bieden. Ze zeggen wel Australia: lots of good things, with heaps of nothing in between. Maar zelfs uren door het niks rijden is een ervaring. Ook de mensen in australie zijn ook super aardig en relaxed. Of het nou locals of andere backpackers zijn je leert zo makkelijk mensen kennen, hoort zoveel leuke verhalen over andere landen dat je gewoon door wilt reizen. Helaas zit dat er voor ons niet in.... voor nu dan ;)

Gelukkig zijn ook onze laatste dagen in australie nog steeds super(ondanks dat het weer niet echt wil meewerken.) (waar we dan eigenlijk niks over kunnen zeggen want het is de koudste maand van het jaar en we lopen nog steeds in een korte broek en op slippers). We verblijven op het moment in de Woodduck, een super gezellig hostel waar regelmatig een bbq wordt gehouden of we met zn allen uitgaan. Voor onze laatste week hadden we nog 2 trips op de planning staan: snorkelen in het great barrierreef & een tour naar het Daintree forrest. Snorkelen in het Great barrier reef is echt super!! Er zijn duizenden verschillende soorten vissen en koraal met veel kleur en vreemde vormen. Er was een gratis introductie duik waarbij aan alle apparatuur kon wennen en ze je leerden hoe je water uit je masker moest halen. Hierna hebben we ons overlaten halen om een vervolgduik te doen waarbij we langs het rif gingen duiken. Dit was echt super gaaf!! Met als highlight dat we eindelijk een schildpad hebben gezien!

De tweede tour was naar Daintree forrest, 3 uur noord van Cairns. Hier hebben we de ochtend door gebracht rennend met een speer in ons hand proberen een krab te vinden. Tussen de mangrove door geklauterd om mosselen,slakken en andere schelpdieren te verzamelen voor onze lunch. Het was een traditionel hunting tour met een aboriginal guide. En echt super gaaf om een keer te doen. Hij liet ons zien hoe je de speren moest gooien en welke planten je wel en welke niet kon eten. De middag bestond uit een boottocht waarbij we verschillende krokodillen hebben bezocht en een korte wandeling naar een waterval.

Verder staat natuurlijk de finale NL-Spanje op de planning. We gaan deze wedstrijd kijken bij een of andere nederlander thuis. Blijkbaar zijn er poffertjes en bitterballen!!!!!! Dus maakt niet uit wat nederland doet wij gaan een goede avond hebben J al verdienen we het nu wel eens om die worldcup een te winnen!!

Maargoed dit zijn dus onze laatste uurtjes down under dus we genieten er nog even extr a van en we zien jullie snel weer in Nederland!!!

Darwin, Kakadu & Arnhemland

Oke, nu zijn we dus in Darwin. De meest geisoleerde stad van Australie. Blijkbaar is Jakarta dichterbij dan elke andere grote stad. Eigenlijk hebben we in de stad zelf niet zoveel gedaan. We hebben ervoor gezorgd dat de rest van onze trip was geregeld en verder hebben we veel voetbal gekeken. Er is een Irish pub op de hoek waar een band speeld en ondertussen staat het voetbal aan op grote schermen.

Maandagochtend vertrokken we voor een twee daagse tour naar Kakadu. Dat is een enorm groot National Parc en waarschijnlijk een van de bekendste van Australie. We werden door een grote dubbeldekker bus opgehaald. Gelukkig zat deze bij lange na niet vol en waren we met ongeveer 25 mensen. Na een stop voor ontbijt reden we het park in. Allereerst gingen we naar een stuk gebergte waar we een helehoop rotsschilderingen bekeken. Deze waren een heel stuk gedetailder dan die we tot nu toe hadden gezien. Helaas vertelde de gids dat ze pas in 1960 waren gemaakt. Maar toch het was erg mooi en knap gemaakt. Na een erg uitgebreide lunch gingen we aan boord van een boot voor een cruise over the Jellow Waters. We gingen door de Billabong in het waterlandschap (wetland). Really Amazing! We zagen er een helehoop verschillende vogels en super veel zoutwater krokodillen. Wij dachten dat in zoetwater rivieren alleen maar zoetwater krokodillen zaten, maar dat blijkt niet het geval te zijn. Zoutwater krokodillen kunnen namelijk in beide types water leven. Na de cruise was de dag al weer afgelopen. We reden terug naar het begin van het park. Alleen toen we er bijna waren ging de bus kapot. Er zat een enorm groot lek in de radiator. Dus toen moesten we wachten totdat er een andere bus kwam om ons op te halen. Ondertussen bekeken we samen met de gids de bosbranden. Elk jaar wordt 70% van het park verbrand. Dit is om het evenwicht in het ecosysteem te bewaren en om te voorkomen dat er ongecontroleerde branden uitbreken. Eenmaal aangekomen bij het begin van het park bleven we met een klein groepje over voor de tweede dag. We aten gezellig met z'n allen en gingen daarna al vroeg slapen, want we konden toch niet naar het Nederlands elftal kijken omdat de bar al dicht ging om 10 uur. De tweede dag was heel anders dan de eerste. Het leek veel meer op de andere (backpacker)tours die we daarvoor gedaan hadden. We waren met 9 over en gingen met een 4WD op pad. Dit was een lekkere relaxte dag. We maakten wat wandelingen en zwommen bij een aantal watervallen. En toen moesten we al weer terug naar Darwin.

Eenmaal in het hostel douchten we snel en aten we snel even wat. Zodat we nog op tijd waren om mee uit te gaan. We gingen weer terug naar dezelfde Irish pub voor de wedstrijd van Japan. Alleen was het deze keer wel heel anders dan de andere avonden. Blijkbaar was er maandag een vloot met Amerikaanse Mariniers aangekomen. Dus waren er 5.000 Amerikanen los gelaten in Darwin. Voor ons betekende dat wel een hoop gratis drankjes. Maar in alle pubs en clubs stonden ze te schreeuwen voor meiden, want heel Darwin was overspoeld met mannen. Het leverde wel wat grappige taferelen op.

Donderdag hadden we nog een ander tour geboekt. Deze keer gingen we naar Arnhemland. Dit gebied ligt net ten oosten van Kakadu en is een van de grootste gebieden in Australie die de Aboriginals hebben terug gekregen. Het was erg mooi om te zien hoe het landschap veranderde zodra we de grens tussen Kakadu en Arnhemland overstaken. Het was er echt adembenemend mooi. We gingen de community voor een gids. Deze nam ons mee naar het gebergte achter de stad. Daar leidde hij ons rond over de rotsen naar alle verschillende plekken waar schilderingen gemaakt waren. Het was wel grappig, want deze keer was er echt geen pad of route aangegeven. De schilderingen waren super en het uitzicht vanaf de berg was geweldig. Na de lunch op de berg klommen we weer terug naar beneden en bezochten we nog het art centre in het stadje. Daar konden we een aantal Aboriginal mannen aan het werk zien en er was een hoop kunst te koop. En dat was al weer het einde van de dag. Terug in Darwin we spraken met een aantal meiden af om naar het vuurwerk te gaan kijken. Het was Territory Day, om te vieren dat ze een onafhankelijke staat (gelijk aan een provincie) waren. Het was de laatste avond van de marine en aangezien dat iedereen zich voor 12 uur op de boot gemeld moest hebben werd het gelukkig al vroeg rustig in Darwin.

Roadtrip Perth - Darwin, derde etappe

Broome - Darwin

Na alle voetbalwedstrijden vertrokken we weer uit Broome. Het idée was om nu zo snel mogelijk de grens over te steken naar Northen Territory. Om daar te komen namen we de Great Northen Highway. De eerste dag hadden we nog een klein probleempje. Net na de lunch reed er een auto ons tegemoet. Ineens zwenkte die uit en aangezien de snelwegen in Australie maar uit twee rijstroken bestaan kwam die auto op onze rijbaan terecht. Anna was op dat moment aan het rijden en week uit naar links om de auto te ontwijken. Daarna begonnen we te slingeren en verloren we de controle over de auto. Uiteindelijk kwamen we in de berm terecht. Gelukkig waren daar geen grote objecten en redden we alleen maar een goot in. Daarmee kreeg de auto wel een enorme klap. Dit alles was behoorlijk eng. Toen iedereen een beetje van de schrik was bekomen stapten we de auto uit om de schade op te nemen. Gelukkig stopte de andere auto ook. De bestuurder was behoorlijk geschrokken en bood meteen zijn excuses aan en zei dat hij misschien in slaap was gevallen. Met wat tyrips maakten we de onderkant van de auto vast en daarna reden we naar de volgende plaats. Daar raporteerden we alles aan de politie en gingen bij een garage langs. Zij herbevestigden onze nummerplaat en vertelden ons dat alleen de airconditioning kapot was. Dus daar hadden we wel geluk mee. Helaas had dit alles ons de hele dag gekost dus moisten we snel op zoek naar een slaapplek, want het begon al donker te worden.

De volgende dag bekeken we de Chinese Wall en redden we naar de Wolfe Creek Krater. Dit is de op een na grootste meteorite krater in de wereld. Eenmaal boven aan de rand hadden we wel een erg verrassend uitzicht. Aan het eind van de dag waren we weer heelhuids terug bij ons begin punt. Dat was nog al een opluchting nadat we de film over Wolfe Creek hadden gezien. (Een waargebeurd verhaal over drie backpackers die in een stationwagon aan het rondreizen zijn en na hun bezoek aan de krater hun auto niet meer gestart krijgen. Ze krijgen hulp van een vriendelijke Australier. Hij sleept hen naar zijn huis waar hij onderdelen heft om de auto te repareren. Na een kampvuurmaaltijd vallen alle backpackers in slaap door wat de Australier in het water heeft gedaan. Daarna vermoord hij ze een voor een.) Maar wij hebben het gelukkig overleefd en ook de auto volbracht de tocht over de onverhade weg.

Na dit avontuur reden we verder naar Kunnanurra. De laatste plaats voor de grens met Northen Territory. Daar bekeken we het 5-river point. Een erg mooie lookout waar 5 rivieren samenkomen voordat ze als een rivier in zee uitlopen. Ook gingen we naar het Mirima National Parc. Dit ligt echt direct tegen het stadje aan en bestaat uit een aantal bergen van zandsteen. S Avonds bekeken we de wedstrijd van Duitsland tegen Servie. We ontmoette daar een paar andere Nederlanders en zo konden we na de wedstrijd met hen mee naar hun campingplaats en hadden we een mooie gratis overnachting met douches! Toen we de volgende dag vertrokken reden we eerst langs Lake Argyle. Een groot aangelegd meer gelegen tussen de diamantmijnen. Het was erg mooi en het leek erg veel op de meren en de bergen in Nieuw Zeeland. Toen gingen we eindelijk de grens over en reden we ineens door naar Kathrine. Vandaar zijn we een dagje naar het Thermen landschap bij Mataranka geweest en hebben lekker gezwommen in de warme bronnen. 's Avonds hadden wij met z'n tweeen een Crocodile Night Cruise geboekt. Dus toen het begon te schemeren gingen we aan boort van de boot. In het begin zagen we alleen maar kleine, best schattige, zoetwater krokodillen (ongeveer 40 cm groot). Gelukkig zagen we later ook nog een aantal grote. Halverwege de cruise gingen we aan land en werd er een heerlijke barbeque voor ons bereid. De overblijfselen werden in het water gegooid toen we weer aan boord gingen. Daar kwamen heel veel schildpadden en ‘catfish' opaf. Op de terugweg zagen we nog een paar hele grote krokodillen. De tweede dag in Katrhrine zijn op bezoek geweest bij de School of the Air. Er zijn hier in Australie een heleboel kinderen die via sateliet en internet les krijgen. We hebben gezien hoe les werd gegeven aan een pre-basisschool klasje. Later kregen we nog een rondleiding door het gebouw en zagen we hoe al het nakijkwerk met de post werd verstuurd. Een erg interessante ochtend. Hierna reden we naar Kathrine Gorge. Een groot National Parc waar we een lange wandeling, +20 km, maakten door de kloof.

De dagen de volgden maakten we onze weg naar het Noorden. Onderweg stopten we nog vaak voor een wandeling naar een waterval, wandeling door een kloof, oude goudmijners plaatsjes en lookout points. Uiteindelijk kwamen we aan in Litchfield National Parc. Een zeer mooi natuurgebied op 1,5 uur van Darwin. De voornaamste reden van ons bezoek waren de vele watervallen en riviertjes. Dus de laatste dagen hebben we lekker relaxed doorgebracht, veel gewommen, van rotsen gesprongen en in pools gedobbert.

Toen was het al weer tijd om de auto in te gaan leveren in Darwin. Deze moest natuurlijk eerst goed leeg gehaald en schoon gemaakt worden. S Avonds zijn we nog met z'n allen wat gaan eten in een chinees restaurant. Daarna moest de Franse jongen naar het vliegveld voor zijn vlucht naar Cairns. Wij verblijven nog samen met Anna in hetzelfde hostel.

Roadtrip Perth - Darwin, tweede etappe

Exmouth - Broome

Oke waar waren we gebleven... In ons vorige bericht waren we net aangekomen in Exmouth. We hebben daar een paar dagen gesnorkeld in het Ningaloo rif, blijkbaar van dezelfde omvang als het Great Barrier Reef maar haast niet bekend. We hebben daar mooie vissen gezien, maar ook haaien. Dat was wel even schrikken. Gelukkig bleken ze niet gevaarlijk. De laatste dag in Exmouth zijn Vicky, Anna en Laura meegeweest met een whaleshark swimming tour. We waren met ongeveer 20 mensen op de boot. In de ochtend hebben we eerst een beetje gesnorkeld. Deze keer een heel stuk verder op zee dan dat we de dagen ervoor vanaf het strand hadden gedaan. Na de ‘morning tea' gingen we opzoek naar de Whalesharks. Eerst kwamen we een aantal humpback whales tegen. Dat was niet het doel van de toer maar een erg mooie bijkomstigheid. De helikopter had wat moeite om whalesharks te vinden. Na een uurtje hadden we geluk. WHALESHARK, WHALESHARK, WHALESHARK werd er vanaf het roer gegroepen. Dit was het teken voor ons om onze wetsuits, flippers, maskers en snorkels op en aan te doen. Dit moest wel in een record tijd gebeuren, want nog geen minuut later werd er geroepen: HURRY UP, HURRY UP, GET IN THE WATER, GET IN THE WATER, NOW!!!! In het uur daarvoor hadden we uitgeleg gegeven hoe we in het water terrecht zouden komen ten op zichte van de whaleshark en hoe we dan moesten zwemmen, zodat we het niet weg zouden jagen. Het kwam erop neer dat we recht voor het beest in het water werden gedropt en dat we ons zo snel mogelijk even moesten verdelen over de twee zijkanten van het beest. Dat was de theorie, maar de praktijk was toch wel wat anders. Al vol van de stress van het op en aan doen van al onze spullen belanden we eindelijk in het water. Natuurlijk doordat je van de boot sprong schoot je bril scheef, kwam er water in je snorkel of verloor je bijna je flipper. Dus dat moest allemaal goed gedaan worden en wanneer je dan onder water keek, keek je recht in de mond van de whaleshark en schoot je opnieuw in de stress doordat je moest maken dat je aan de kant ging. Was je eenmaal aand de zijkant van het beest dan moest je proberen om het bij te houden met zwemmen en ondertussen slalommen tussen de flippers van je mede toeristen om er voor te zorgen dat je er geen in je gezicht kreeg en zodat je wat meer te zien kreeg dan luchtbelletjes. Goed dat was dus de eerste keer zwemmen met een whaleshark, dit alles gebeurde in slechts 5 minuten. Toen werden we weer opgehaald door de boot en kon de tweede helft van de passagiers een poging wagen. Wij klommen weer aan boord (a la walvis) daar kregen we een preek dat we een stelletje ongeorganiseerde rondspetterende toeristen waren en dat we het echt beter moesten doen en dat we geluk hadden dat de whaleshark deze keer niet weggedoken was. Dus we gingen nog een tweede keer. Het ging gelukkig al een stuk beter. We hadden allebei de whaleshark al snel gevonden en bleven op gepaste afstand van 3 meter van de zijkant. Alleen toen kwamen de anderen van de groep nog achter ons aan en botsten tegen ons op, omdat zij nog niet door hadden dat we al naast de whaleshark zwommen. Dus een nieuwe tactiek voor de 3e poging. We gingen als een van de laatsten van boord. Zo konden we mooi achter iedereen aanzwemmen en wachten totdat de whaleshark in beeld kwam en mee gaan met hem. Dit bleek een geslaagde tactiek. We hadden zelf ook een onderwatercamera, we hebben een aantal foto's geprobeerd te maken. We weten nog niet of ze gelukt zijn, want het was een ouderwetse met een filmrolletje dus die moeten we laten ontwikkelen.

Na Exmouth zijn we in volle vaart vertrokken naar Karijini National Parc. De weg ging door de Pilbara, dit is een groot mijn gebied. Dat betekende mooie wegen tussen de bergen door. Helaas kregen we ook een lekke band door de scherpe rotsen (vanwege al het ijzer in de grond). Gezamenlijk hebben we de reserve band op de auto gezet en konden we weer verder. Karijini bestond uit allemaal (onverharde) gravelwegen en omdat we al een lekke band hadden gehad moesten we extra voorzichtig doen. Dat ging allemaal goed alle banden waren nog heel. Het park zelf was erg spectaculair, heel veel kloven waar we doorheen konden lopen/klimmen met aan het einde ervan mooie, kristalheldere en ijskoude zwemplekken. Hier hebben we ons uitstekend vermaakt.

Vervolgens reden we terug naar de snelweg en naar de kust. We maakten een tussenstop bij Eighty Mile Beach. Een erg mooi witstrand en een blauwe zee. Het strand is erg breed en wel 80 mijl lang. Hierna reden we snel verder naar Broome. We waren precies optijd voor een gratis evenement op het strand van Cable Beach (dit heeft de naam gekregen doordat er vanaf daar een telefoonkabel was gespannen naar Java). Het evenement was ter ere van de voltooing van een taxi rit door het binnenland van Western Australia. Het was grappig om te zien, ze hadden een filmpje gemaakt van waar ze allemaal waren geweest en op veel plekken waren wij zelf net ook geweest. En misschien nog het beste ze hadden gratis broodjes knakworst (tjah we zijn toch eenmaal backpackers). Later die avond zijn we naar de oudste buitenlucht bioscoop geweest. Hierna waren we op tijd in de kroeg om naar het wk te kijken. Aangezien we met een Duits meisje samen reizen keken we naar Duitsland - Australie. De kroeg was bomvol met Duitsers, de sfeer was erg gezellig. Alleen jammer dat ze zo gemakkelijk met 4-0 over Australie heen zijn gedenderd. De dag erna moest de auto voor een tussentijdse controle naar de garage en brachten wij de dag in de stad door en s avonds keken we naar de wk wedstrijd van Nederland - Denemarken. De volgende dag verlieten we Broome.

Veel liefs en tot snel weer!

Roadtrip Perth - Darwin, eerste etappe

Hey allemaal,

Op zaterdag 28 mei hebben wij Perth achter ons gelaten en zijn we begonnen aan onze roadtrip naar Darwin. Via de berichtjes in hostels en op het internet hebben we twee travelmates gevonden, Anna (Duits) en David (Frans).Gezamenlijkhebben weeen stationwagon gehuurd. Dus vandaag is al dag 10 en we zijn inmiddels aangekomen in Exmouth.

We hebben al een hoop gezien. Allereerst zijn we naar de Wave Rock gereden. Dat is 400 km landinwaarts van Perth, net naast Kulin waar we een paar weken geleden nog hadden gewerkt. Vervolgens zijn we weer terug naar de kust gegaan want het was daar wel erg koud, zeker s nachts. Net boven Perth is een National Parc, The Pinnacles. Hier hebben we een paar uur rondgekeken en ons verbaast over de kalksteen pilaren die uit de grond komen. Hierna zijn we verder gereden naar het Noorden, richting Kalbarri National Parc. Vlak daarvoor zijn we de grens over gegaan naar een klein Souverein Staatje genaamd Hutt River Province. Daar hebben we de prins ontmoet en een stempel in ons paspoort gekregen. Ook wisselden we wat valuta en kochten we de nationale postzegels. Toen kwamen we echt aan bij het park. We namen nog een andere duitse backpacker mee die een lift nodig had om het park in te komen. In het park hebben we een erg mooi wandeling gemaakt door the Canyon.

Een paar dagen later kwamen we bij Shark Bay. Ook daar was een mooi National Parc en we zagen hoe de ' wilde' dolfijnen werden gevoerd. Aan het begin van de Bay kon je stromatoliten zien. Dit zijn kleine beestjes die in het water leven en heel langzaam rotsen vormen. Gelukkig kwamen we een Italiaanse backpacker tegen met een 4x4 auto en hij kon ons meenemen in het National Parc en over alle zandweggetjes.

Hierna reden we door naar Canarvon (nog noordelijker) en wij dachten nog warmer, maar het regende hier enorm. We zijn er daarom maar kort gebleven en snel doorgereden naar Exmouth. Daar zijn we nu al een paar dagen. Gister hebben we lekker gesnorkeld in het rif. (blijkbaar ligt er ook aan de andere kant van Australie een heel groot rif....) Morgen gaan we met een tour mee om whalesharks (walvishaaien) te zien en mee te zwemmen. We zijn benieuwd.

Onze volgende stop is Karijini National Parc en daarna vertrekken we richting Broome en verlaten we Western Australia en gaan we The Northen Territory in.

Tot snel!

News Update

Hey allemaal,

Na een tijdje van stilte weer even een kort berichtje.

Allereerst hardstikke bedankt voor al jullie kaartjes, berichtjes en pakjes voor onze verjaardag! Ondanks dat we zo ver weg zijn, voelden wij ons toch erg jarig. Onze welverdiende vrije dagen in Perth waren erg gezellig. De musical was erg goed, vooral de zang. Daarnaast was het wel weer eens lekker om in een normale stad te zijn. En de mensen in het hostel waren erg vriendelijk dus we hebben gezellig met een hele tafel Duitse backpackers ontbeten. Helaas moesten we na twee dagen wel weer terug naar Williams. Dat was in het begin toch wel lastig. Maar eenmaal in Williams aangekomen was dat al weer snel over. We moesten meteen die dag aan het werk en s avonds hadden we alweer een feestje van iemand die wegging.

De afgelopen weken zijn we erg druk geweest met feestjes naast het werk, zwaar hoor. Ook hebben we een paar nachtdiensten gedaan. Dat is wel zo lekker rustig. Er zijn dan maar weining klanten, maar het grootste voordeel is dat de baas er niet is.

Het is nu dinsdag 18 mei, vanavond hebben we onze laatste nachtdienst en dan gaan we weer terug naar de middagdiensten. Dat is maar voor 3 dagen, want op vrijdag is al onze laatste werkdag. Het weekend blijven we dan nog in Williams om rustig onze spullen weer in te pakken en nog een laatste keer een feestje te vieren met iedereen. Op maandagmiddag vertrekken we weer naar Perth.

Daar blijven we een paar dagen om onze reis verder te plannen. Het idee is nu om een lift te vinden in Perth. Er zijn heel veel backpackers die een paat plaatsten in hun auto of busje over hebben en dan de benzinekosten etc willen delen. Op die manier zien we meer van het land en kunnen we enigszins zelf bepalen waar we naar toe gaan. We hopen dat dat lukt anders moeten we zelf een auto gaan huren of de bus nemen.

De bedoeling is dat we vanaf Perth omhoog reizen langs de kust. Er zijn een hoop mooie stops, plaatsen, stranden en nationale parken op de route. We reizen dan globaal gezien via Geraldton,Carnavon en Coral BaynaarExmouth. Vandaar gaan we naar Broome en uiteindelijk naar Darwin. We moeten dan eindjuni in Darwin aankomen om door te vliegen naar Cairns voor onze laatste twee weken alweer. Ja, je leest het goed. Het is in totaal nog maar 8 weken in Australie. Dat realiseerden wij ons gister. En aangezien we nog 1 week in Williams zitten hebben dus 5 weken de tijd om van Perth naar Darwin te komen. Het gaat nu echt allemaal erg snel. Maar we kijken enorm uit naar wat we vanaf volgende week weer allemaal gaan zien en beleven.

Oja, aangezien we maandag vanuit Williams vertrekken. Graag geen post meer sturen naar het nieuwe adres dat we gegeven hebben, maar alles zoals kaarten, brieven en enveloppen kunnen weer naar het adres in Sydney. Dan zorgen zij ervoor dat het doorgestuurd wordt naar ons. Mocht je een pakketje ofzo op willen sturen neem dan even contact met ons op, want voor het doorsturen daarvan betalen wij nog eens de verzendkosten vanuit Nederland en dat zou zonde zijn.

Dat was het wel weer even. Zodra we volgende week wat meer weten over hoe we gaan reizen dan brengen we jullie op de hoogte.

Veel liefs, Vicky & Laura

Williams

Hoi Allemaal,

Eventjes snel een heel kort berichtje. Na de schapenfokkerij zijn we weer terug gegaan naar Perth, op zoek naar nieuw werk. Binnen twee dagen hadden we wat anders gevonden. Dus dat ging lekker snel. We moesten nog opschieten met allerlei spullen inslaan, want we werden weer naar een heel klein dorp gestuurd. Dus deze keer beladen met een grote voorraad eten, boeken en films stapten we de bus in. De rit duurde deze keer maar 2 uurtjes en toen waren we in Williams. Hier zijn we aan het werk in een Roadhouse! Het klinkt wat meer dan het is. Het is een redelijk groot tankstation, met een uitgebreide winkel en een klein restaurantje. We doen voornamelijk kassa-werk, serveren en afwassen. De mensen waarmee we werken zijn wel erg gezellig en komen overal en nergens vandaan. We hebben een kamer gekregen bij een van onze collega's in huis. We werken erg veel 6 of 7 dagen in de week steeds diensten van 8 uur. Dus dat schiet wel lekker op. We verwachten hier in ieder geval tot eind april te blijven, maar waarschijnlijk vertrekken we pas eind mei.

Er zijn een paar foto's om alvast een idee te geven van waar we zijn.

Voor mensen die graag een nieuw adres van ons willen ontvangen:

5 New Street

Williams WA, 6391

Australie

(houd er rekening mee datals je iets opstuurt het10 dagen kan duren)

Veel liefs,
Vicky & Laura

Embryo Transplantatie

Hey allemaal,

Gister hebben we wat foto's geplaatst op de website, maar we zullen er wat extra uitleg bij geven. Na ons weekje druivenplukken zijn we afgereisd naar Kulin. Een heel klein plaatsje, 350 inwoners, ten oosten van Perth. Ongeveer 300 km land inwaarts. Via een uitzendbureau in Perth hebben we een baantje op een schapenhouderij gekregen. We assisteren de dierenartsen die zijn ingevlogen voor de embryo transplantatie. 's ochtends helpen we met de embryo's uit de donor-schapen te halen en 's middags plaatsen we ze in een ander schaap. Het is voornamelijk spullen vasthouden, gereedschap aangeven, spuiten vullen en antibiotica in het schaap spuiten. Het is best vreemd om de eerste keer te zien. Ze voeren eigenlijk een min-operatie uit op het schaap. De jongens hebben het een stuk zwaarder. Zij moeten de schapen vangen, met hun rug op de grond zien te krijgen, dan in een soort wagentje leggen, de wol wegscheren en de huid schoon wassen.

We hebben enorm veel lol met de dierenartsen en de embryolist (ofzo, een embryo deskundige). We hebben een heel hostel (voor maximaal 50 personen) voor ons zessen. Dus dat is lekker rustig. En ze hebben erg goede douches dus wij zijn helemaal tevreden. Het werk is maar voor 6 dagen dus daarna zullen we weer verder reizen om ergens anders een ander/normaler baantje te vinden.

Veel liefs, Vicky & Laura