Zo vertrokken we op dinsdag 27 juli per trein naar Malang van waaruit we per taxi verder reden naar Batu. Op het station kochten we onze kaartjes: 4€ p.p voor een reis van 4,5 uur. We reisden per economy-klasse, de stoptrein dus. Alhoewel de reis lang duurde hoefde je je niet te vervelen, er kwamen constant mensen langs die allerhande koopwaar aanboden van etenswaar tot allerlei prullaria. Tot onze verbazing was er in deze trein geen verlichting, waardoor we het laatste uur in complete duisternis doorbrachten, een hele gewaarwording in een benauwde warme trein met veel kabaal. In Malang aangekomen wachtte nog een taxirit van een goed uur tot we op ons nieuwe adres Villa Hollanda in Batu waren. Een villa gebouwd om een bergtop heen eigendom van een Nederlandse familie, tegelijk onze touroperator voor de rest van onze reis tot aan Jakarta. Hiervandaan stonden de komende dagen een aantal sportieve activiteiten gepland zoals wandelen, fietsen, zwemmen en voor Vicky en Glen paraglyden! De volgende morgen begonnen we met een fietstocht olv onze gastheer zelf, door wat dorpjes heen en een mooi natuurpark,al met al een behoorlijke klim overal werden we door de plaatstelijke bevolking hartelijk begroet. Soms waarom hoofdschuddend: Hoe toch? Dat die Belanda's hier zonodig willen fietsen!! Halverwege begon het te betrekken, waardoor we besloten eerder te stoppen en de middag in Malang door te brengen. Toen we daar aankwamen begon het teregenen, waardoor we ons heil in één van de Malls zochten op zoek naar kleding voor Vicky. Dus donderdagmorgen vroeg opgestaan om iets geheel nieuws te proberen: Paraglyden. Het was mooi weer en er stond een goede wind. Wij waren de eerste die deze ochtend die mochten springen. Vicky mocht als eerste van de berg af. Wat een stuk makkelijker ging dan gedacht. Wij dachten namelijk dat je een flink stukje moest rennen voordat de kite genoeg wind zou vangen om op te stijgen. Maar na twee stappen hing je eigenlijk al in de lucht. Van boven af had je een prachtig uitzicht over de bergen en het stadje, we konden zelfs ons hotel spotten vanuit de lucht. Vicky had een wat avontuurlijkere begeleider die ook verschillende ‘trucs' deed, bijvoorbeeld een spiraal waarbij je snel achter elkaar cirkels maakt waardoor als een draaikolk naar beneden gaat. We hadden erg geluk met de wind, die was namelijk erg goed waardoor we in plaats van de gebruikelijk 15 ruim 30 minuten in de lucht zijn geweest!!! Daarna een bezoek aan de theeplantage, wij dachten er zo te zijn, maar het bleek een rit van bijna twee uur te zijn voor we er waren:enerzijds door de verkeersdrukte anderzijds door moeizame communicatie met onze 'engels'sprekende chauffeur waardoor we eerst bij een tuincentrum belandden. Gelukkig was de theeplantage de reis wel waard. Toen op naar de vogeltjes en bloemenmarkt in Malang, dachten we. Maar opnieuw ging het mis en werden we buiten de stad gedropped voor een moderne supermarkt. Met het nodige handen en voetenwerk maakten we duidelijk waar we dan wel heen wilden en uiteindelijk kwamen we er. 's Avonds aten we bij ‘Toko Oen' een nog uit koloniale tijd stammend etablissement. De entourage was echter beter als het eten.Vrijdag zat ons verblijf in Batu er alweer op en vertrokken we met dezelfde chauffeur Iono,die voor vertrek de nodige instructies had meegekregen naar Pacitan, een rit die 6 uur zou duren werd er een van 9,5 uur ondanks dat er geen files of zo waren. Hierdoor kwamen we pas tegen half 8 in het donker bij ons bungalowtje aan het strand aan en de volgende morgen toen we opstonden regende het jammer genoeg. Dus maar bijtijds weggereden, onder weg bezochten we het mooie tempelcomplex Prembanan, waar we uit voorzorg maar een lokale gids inhuurden. Deze kon boeiend vertellen, wist de mooiste fotospots en leerde ons ook nog op de gamelan spelen. Een hele prestatie voor 3 A-muzikale Belanda's. Toen op naar Yogyakarta, waar we ondanks dat Iono had aangegeven dat hij de straat waar we moesten zijn kende, nog een uur hebben gezocht, tegen 4ren aankwamen. Wordt vervolgd met onze belevenissen in Yogya.