Heading Bush

En we zijn weer terug in de bewoonde wereld. Na 10 dagen echte outback en 2 dagen Alice Springs (wat je ook als onbewoonde wereld(met pub) kunt meerekenen). Slapen onder de sterren in een swag, kangaroo eten bij het kampvuur, duizenden vliegen, kamperen op dingo-terrein en ongelofelijk veel regen voor in een woestijn...

18 februari was het dan zo ver, de trip waar we al tijden naar uit keken! We werden om 's ochtends vroeg opgehaald en meteen aan de groep voorgesteld: 1 Engelse, 2 Duitsers, 1 Deen, 1 Canadees en 2 Nederlanders. In het begin leek de groep een beetje een vreemde mix, maar het bleek uiteindelijk een ontzettend leuke & gezellig groep te zijn. We hebben echt ontzettend veel lol gehad.

Onze gids Rick was echt fantastisch. Hij wist veel te vertellen en had ook een goed gevoel voor humor!

Dag 1 begon met het saaie papierwerk en het eerste stuk van de stad uit rijden. Voor de lunch vertelde de gids dat we naar 's werelds grootste wooden Jetty gingen. Dat klonk erg leuk, tot dat bleek dat het gewoon een houten pier was. We hebben het dan ook niet tot het eind gehaald.

Na een hoop rijden werden we verrast door een kameelrit. Iedereen werd in twee tallen op een kameel gezet en toen zijn we naar het kampeerterrein gereden. Daar kregen we ook nog allemaal uitleg over aboriginals en hun cultuur. Daarna kregen we onze eerste bushtucker, gewokte kangaroo.

Dag 2 De door iedereen gevreesde swags bleken erg comfortabel te zijn. Een swag is een slaapzak&matras in een. En in theorie slang en spin vrij. In het begin hadden we een beetje onze twijfels, maar ze liggen echt super. Je ligt lekker in de buitenlucht en kan naar de sterren kijken terwijl je in slaap valt. Vandaag stonden de Flinder Ranges op het programma. Na verschillende look-outs vertelde onze gids over het ontstaan van de Ranges. De aboriginals kwamen naar deze plek voor voor allerlei ceremonies. Op een avond kwamen er slangen die alle mensen hebben opgegeten. Daarna waren zij zo vol dat ze zijn gaan liggen en nooit meer op zijn gestaan. De twee slangen vormden zich om tot de Flinders Ranges. Het originele verhaal is iets langer en er zijn nog allemaal verhalen omheen. Een korte wandeling bracht ons naar rots tekeningen van de aboriginals. Er was niet veel meer van over. Maar je kon hier en daar nog wel wat zien, waaronder 2 getekende slangen. Wat dus waarschijnlijk het ontstaan van de Flinders Ranges moet vertellen.

Dag 3 Vandaag stonden we vroeg op, we hadden met z'n allen besloten om vroeg op te staan om de zonsopgang in de Valley waar we kampeerden te zien. De dag begon meteen met een lach toen een van onze reisgenootjes(Katrine) een briljante opmerking maakte toen ze wakker werd gemaakt: ' where the fuck is the sun??' ' isn't that what we're waking up for, to see it come up?' = )

De zonsopgang was de moeite waard! Je kon heel mooi de rotsen zien kleuren van normaal naar gloeiend rood!!

Een van de volgende stops was een gigantisch zoutmeer: Lake Eyre. Het was echt super mooi! Wat wel vreemd is want eigenlijk is het een grote witte vlakte met niks.... maar een meisje uit de groep(Jolanda) kreeg het voor elkaar om door de bovenste laag te zakken. En belande in de modder. Wanneer haar zus haar er probeerde uit te halen zakte die ook door de grond. Vervolgens bedacht Katrine zich om erheen te rennen en hen te helpen. Door het rennen belande zij dus ook in de modder....

Uiteindelijk was iedereen uit de blub en liepen we terug naar de auto. Het enige dat de gids zei: 'yeah, that happens every trip, as soon as I heard the screaming I knew. '. Hij had het op zich even kunnen melden dat je hier door de bodem kon zakken ;)

De volgende stop was erg vreemd. We liepen een soort rots/zandduin op en was er boven ineens een vijver, met waterplanten en al. Blijkbaar ligt er onder een kwart van Australie een groot waterreservoir. Maar het was wel een vreemd gezicht.

Dag 4 Na ongetwijfeld de slechtste nacht slaap van de trip. Het was super warm die avond, dus iedereen lag te zweten in z'n swag. Je kon er ook niet buiten liggen, want we lagen in de buurt van een meer ( ja ze hebben meren in de woestijn). Dus het was een groot muggenfeest.

We vertrokken niet al te vroeg, want we zouden eerst een stop maken in Willem Creek. Het kleinste dorpje in Australie. Het heeft 2 inwoners en natuurlijk een pub! Dus om 10.00 zaten een aantal van de groep al aan hun eerste biertje.

Vandaag reden we verder naar Cooper Peddy: Opal Capital of the world. Hier kregen we te horen dat de plannen voor de trip gewijzigd moesten worden. Een aantal wegen waren gesloten vanwege storm opkomst.... Niemand vond het echt erg, want dit had als gevolg dat wij die nacht in een ondergronds huis sliepen met douche In Cooper Peddy kregen we een rondleiding door de mijnen en de grotwoningen.

Dag 5 Vandaag gingen we naar een ander opaal stadje in de buurt kijken. Deze was niet zo toeristisch als cooper peddy. Wij zaten daar rustig te lunchen toen er iemand naar ons toekwam en voorstelde om ons rond te leiden. Kevin was al 2 daar aan het zoeken en had nog niks gevonden. Het vreemde was dat iedereen hier gewoon een stuk grond kan kopen en mag gaan graven...en dan hopen dat je wat vindt. Blijkbaar is er niks dat aanduidt dat er ergens opaal in de grond zit. Hij had wel wat stukken rots gevonden met opaal erin, maar dat was blijkbaar niks waard. Wat mooi was want wij konden wat meenemen als souvenir.

Dag 6 vandaag was de dag van de grote rode steen: uluru, en de dag waar onze tourguide tegenop zag. Dus we hadden special voor hem 's ochtends een extra kop koffie gezet. Rick heeft het niet zo op de toeristen en rangers rondom uluru. Ondanks dat zorgde zijn frustraties wel voor veel leuke verhalen over de toeristen en rangers. We hebben een korte wandeling gemaakt rond om Uluru, waar Rick van alles vertelde over Aboriginals en uluru. 's Avonds stond zonsondergang bij uluru op de planning. Toen we bij de sunset-parking aan kwamen stond deze al helemaal vol met tourbussen. Overal stonden grote tafels met champagne, buffetten en zelfs barbeques kwamen te voorschijn. En daar zaten wij dan tussen met onze klapstoeltjes, blikjes bier en chips (met dipsaus). We wilden een foto maken van de groep bij uluru, maar dit bleek onmogelijk te zijn zonder chinezen erop. Dus hebben we Rick maar lief aangekeken, hij heeft 10 jaar in China gewoond. In het chinees vroeg Rick of ze even aan de kant wilde voor de foto met als gevolg: 1 foto van onze groep zonder chinezen en een stuk of 20 foto's van Rick met zijn nieuwe Chinese vrienden =)

Dag 7: Vandaag was het vroeg opstaan: 4.15 !!! We hadden namelijk ontbijt tijdens zonsopgang. Het ontbijt vond plaats bij Kata Tjuda, een andere rots formatie in de buurt van Uluru. De wandeling door Kata Tjuda was erg mooi en indrukwekkend. Eigenlijk mooier dan Uluru, hier kon je namelijk ook tussen de rotsen door lopen terwijl je bij Uluru er alleen omheen kan lopen. Hierna zijn we nog een stuk door gereden richting Kings Canyon. Onderweg trapte Rick ineens kei hard op de rem... maakte een u-turn en stapte later de auto uit.... niemand wist echt wat er was... Blijkbaar had hij ergens langs de weg een Thorny Devil gevonden (zie foto's) een soort hagedis. Maar dan een heel vreemde met horens over z'n hele lichaam.

Dag 8: Vandaag reden we verder naar Kings Canyon om daar een wandeling te maken. We hadden geluk met het weer. Het was enigszins bewolkt dus we liepen niet in de volle zon. Het was een mooie wandeling, iedereen zei dat hij erg zwaar was, maar het was eigenlijk alleen de eerste heuvel, een stijging van meer dan 100m, daarna was het goed te doen. Na Kings Canyon moesten we nog een flink stuk rijden. Toen we bij de camping plaats van deze avond aankwamen was het tijd voor onze adventure upgrade: de truck + trailer bleven vast zitten in het zand. Door met z'n allen te duwen kregen we hem er gelukkig wel weer uit, maar niet veel later stond het weer vast. Er zat niks anders op dan onze spullen eruit te tillen en naar de kampeerplek te sjouwen. (gelukkig was het maar een paar meter verderop). Het weer beloofde niet veel goeds en Rick begon met verhalen over overstromen van de rivier en over wat we moesten doen wanneer we er tijdens het wakker worden achter kwamen dat onze tenten dreven. Gelukkig viel het vergeleken met de deze verhalen uiteindelijk wel mee. Maar ondanks dat was het toch een 'natte' nacht. We waren net aan het genieten van onze spaghetti toen het begon te storten. En gedurende de nacht bleken tent en swag toch niet zo super waterdicht te zijn....

Dag 9: De volgende ochtend konden we de schade vaststellen. Dit viel gelukkig wel mee, vooral veel nat geworden spullen. Met wat moeite hebben we ook de truck en trailer weer op vaste grond kunnen krijgen. Onze eerste stop deze ochtend was om rock wallabies te spotten. Ze waren erg lastig te zien en we hebben zeker toch wel 10 minuten naar de zelfde stapel rotsen moeten staren voordat we de 2 wallabies zagen die ons werden aangewezen. Hierna zouden we naar rots tekeningen gaan kijken, maar de wandelroute hiernaartoe was overstroomd. Rick had nog een ander idee voor een mooie campingspot, maar hiervoor moesten we een rivier doorsteken. Management had hem niet bepaald groen licht gegeven voor deze actie... dus we hebben een kwartiertje bij de rivier gestaan... Terry is nog halverwege de rivier in gelopen om te kijken hoe stevig de bodem was. Maar uiteindelijk zijn we omgekeerd en terug de 'snelweg' opgegaan. ( die overigens ook overstroomd was). Door het weer was kamperen eigenlijk geen mogelijkheid en zijn we helaas een dag eerder naar Alice Springs gereden.

Dag 10: ondanks dat we vandaag al in Alice waren ging de tour nog wel door... We zijn 's morgens weer in de truck gestapt en hebben wat rond gereden. Als eerste wilden we naar de American secret base rijden en kijken hoever we door konden rijden =) In de buurt van de base waren ook nog aboriginalgrounds, toen we daar kwamen bleek dat je volgens de aboriginal-wetten als vrouw of kind hier niet mocht lopen. De jongens hebben dus in de regen een rondje gelopen en wij hebben ons vermaakt achter in de truck. Het volgende plan zou een zingende dingo attractie zijn, maar niemand voelde hier echt iets voor dus zijn we terug gegaan naar ons motel voor een douche, kleding wassen ect.

's avonds zijn we met z'n allen wat gaan eten bij het hotel. Na 9 dagen super lekker eten van Rick viel dit een beetje tegen. Achteraf bleek alleen de lasagne niet te eten te zijn, en laat nou net de helft van de groep lasagne besteld hebben... 's avonds zijn we nog met zn allen uit geweest in Alice Springs wat echt super gezellig was!!

Dag 11:Omdat vandaag iedereen van de groep nog in Alice Springs was hadden we ook vandaag afgesproken wat leukst te doen met z'n allen. Vanwege het weer ( het was nog steeds aan het storten) leek bowlen een goede optie). Het bowlen was erg geslaagd en daarna lekker uiteten geweest bij een pizzeria/steakhouse. Al met al kwam de trip nu wel langzaam tot een einde en niemand had echt zin om afscheid te nemen.

Gelukkig vloog Sarah ook naar Perth dus daar hebben we de afgelopen dagen nog mee afgesproken. Ook Terry en Katrine komen deze kant nog op, dus die zien we ook nog wel.