Wij dachten laten we deze keer is iets schrijven over de gewone alledaagse dingen. Aangezien hier ook niet heel veel te beleven valt en we eigenlijk de hele tijd aan het werk zijn... Dus bij deze:

De afgelopen twee weken hebben we ondanks dat ons oude baantje tijdelijk niet doorging nog behoorlijk wat uren kunnen werken. Op de eerste maandag dat we op de standby list waren beland werden waan het eind van de middag opgebeld met het bericht dat we om 5 uur moesten gaan werken. Het bleek hetzelfde werk te zijn: tomaten sorteren, maar dan met cherry tomaten. Je moest wat meer concentreren om te zien of de tomaten goed of slecht waren, maar daarentegen stond er ook een radio aan. Hierdoor gingen de uren een stuk sneller. Laura heeft daar de hele week gewerkt tot donderdagnacht en elke keer 10 uur gemaakt. Vicky had wat minder geluk en is twee keer 'sweet patatoes' gaan planten. Dit was slechts voor 4 uurtjes per dag en bezorgde haar een hoop spierpijn van al het bukken. Op vrijdagavond werden we ineens weer terug gestuurd naar ons oude baantje. Ze moesten wat werk inhalen, omdat de fabriek al die dagen stil had gestaan. Wij waren samen met 1 frans meisje de enigen die over waren van de groep waarmee we begonnen waren. Dus de supervisor was erg blij met ons. Dat was fijn, want we hadden geen gezeur aan ons hoofd doordat ze het te druk had met de nieuwe groep. Zondag ochtend werden we uit ons bed getrokken, omdat sommige mensen niet waren komen opdagen voor hun werk na een nacht stappen. Vicky heeft toen de ochtend gewerkt en Laura en de avond. Hierdoor hebben we de hele week al verschillende diensten. Dat is wel jammer, want we lossen elkaar af in de fabriek en spreken elkaar dus eigenlijk niet meer. Gelukkig is dat alleen nog maar voor een paar dagen.Het is wel fijn dat we nu allebei behoorlijk wat uren kunnen werken. Vicky wat meer, omdat de ochtenploeg langer door gaat, maar dat maakt het weer een beetje goed voor de week daarvoor. Komende zaterdag gaan we verder naar Rainbow Beach. Zodat we maandag met onze trip naar Fraser Island kunnen vertrekken.

Dan nu gewoon wat losse dingetjes:

- Nu we zoveel werken en verschillend werken maken we om de beurt wat te eten voor elkaar, zodat we dat meekunnen nemen voor in de pauze. Dit is voornamelijk pasta met tomatensaus (ja dat eten we nog steeds, al is het niet van harte), rijst met een sausje of brood met ei. Vorige week hebben als 'echte' Aussies Meatpies gekocht (bladerdeeg taartjes met een vleesvulling, soort hache). Lekker makkelijk hoeft alleen maar in de oven.

- Het weer was hier nog steeds goed. Zo tussen de 30 en 35 graden. Best behoorlijk warm wanneer je overdag buiten in de zon moet werken. En eigenlijk ook te warm om lang bij het zwembad te liggen.Dus moeten we regelmatig een duik nemen. Sinds twee dagen is het begonnen met regenen. Dat duurt ook de hele dag, verder is het dan behoorlijk benauwd en warm. Hopelijk is dat overgewaaid voordat we met onze trip gaan beginnen.

- Deze week kwamen we tot de ontdekking dat we al 1508 kilometer met de bus hebben gereisd. Dat vonden we toch al wel erg veel. Komende zaterdag doen we slechts 200 kilometer, helaas doen we er wel 4 uur over, omdat we door alle kleine stadjes gaan om andere werkende backpackers op te halen.Gelukkig zijn de bussen erg comfortable en vaak in de ochtend draaien ze ook een film.

- Tot onze verbazing hebben we geconstateerd dat de jongens hier altijd de makkelijke baantjes krijgen. Bijvoorbeeld: Wij staan aan de lopende band kei hard te werken om te voorkomen dat slechte tomaten door de machine gaan. De jongens staan de deksels op de dozen te doen, of ze rijden in een heftruk en brengen nieuwe kisten met tomaten die in de machine worden ingevoerd. Bij de cherry tomaten was er zelfs 1 jongen die alleen maar hoefde te zorgen dat er genoeg kratten waren om de kleine doosjes van de cherrytomaten in te stoppen. Vaak staan ze dan ook maar een beetje met elkaar te kletsen en wij maar hard door werken. Gister kwamen we 1 meisje te kort tijdens de avond dienst en moest 1 van de jongens het overnemen. In de pauze kwam hij helemaal afgepeigerd bij ons zitten en het enige wat hij zei: Dit kan in echt niet volhouden....

- We zitten nu in de Bundaberg Library. Daar kunnen we elke dag een uur gratis internetten. Erg handig voor het beantwoorden van mailtjes, verhaaltjes typen en de bankrekening te checken. Helaas is skype of hyves hier niet mogelijk. We zijn ook lid geworden van de bieb en hebben al een aantal leesboeken meegenomen. Ook hebben we boeken geleend over Nieuw Zeeland, zodat we alvast een beetje kunnen inlezen voor onze trip in Januari.

- De kerst stemming zit er hier al behoorlijk in. Alle lichtjes zijn al opgehangen in de winkelstraat. In het winkelcentrum zit al een kerstman om gezellig met kleine kindjes te kletsen en op de foto te gaan. De kerstmuziek komt al bijna twee weken uit de luidsprekers in de winkelstraten. En ze beginnen nu al met het afprijzen van kerstdecoratie. We hebben al aan een aantal mensen geprobeert uit te leggen dat wij ook nog Sinterklaas vieren voor kerst, maar dat gaat meestal verkeerd. Vaak denken ze dan dat wij kerst op 5 december vieren...

Oke, dat was het weer even voor nu. We zullen weer een verhaaltje plaatsen nadat we van Fraser Island terug komen. Dan kunnen we jullie ook weer lekker maken met mooie foto's, haha.

Liefs Vicky en Laura